last one, I think.

DP.

Dziennik pokładowy. Dzień 156. Roku pańskiego. 2008.

Porąbałem pulpit. Posłużył mi do tego kawałek skały, odłupany z głazu nade mną. Starałem się zrobić prowizoryczną tratwę. Koniecznie chciałem dostać się na sąsiednią wyspę. Bardzo chciałem zbadać tę nieludzką, humanoidalną istotę. Następnie chciałem wyruszyć na poszukiwania wyjścia, o ile takie w ogóle istniało.. Znowu zastanawiam się, czy to wszystko wydarzyło się naprawdę. Może wymyśliłem ten świat w jakimś celu. Tylko jakim? Podobno ludzie cierpiący na jakąś przypadłość psychiczną wymyślają sobie alternatywne światy, w których sprawują władzę. Są obdarzeni super zdolnościami, albo zwyczajnie mają wszystko pod kontrolą, tam panują nad swoim życiem. Dopiero po odniesieniu jakiegoś spektakularnego sukcesu potrafią powrócić do rzeczywistości i prowadzić „normalne” życie. Ten problem chyba jednak mnie nie dotyczy. Jaką ja mam władzę, nad czym panuję? Bo na pewno nie nad moim życiem. Super zdolności? Wyjątkowo szybkie doprowadzanie się do stanu nietrzeźwości się liczy?...wątpię. Mniejsza o to. Jak pisałem wcześniej, byłem w trakcie klecenia prowizorycznej tratwy z części pulpitowskich. Właściwie była już na ukończeniu. Wtedy dostrzegłem postać z wolna dryfującą po porcelanowym morzu. Była tak wyraźna jak ja. Z odległości, w której się znajdowała nie mogłem określić jej wzrostu, wieku, płci. Jednak z każdą chwilą była bliżej, sunęła ku mnie jak łódź, niesiona spokojnymi, sztucznymi wiatrami. W pierwszej chwili skojarzyła mi się ze zjawą, duchem, czy czymkolwiek z tej metafizycznej materii. Jednak im bliżej tym wyraźniej widziałem jej kształty. Bez wątpienia była to kobieta. Miała na sobie.. właściwie nie wiem jak to nazwać.. coś na kształt szaty mnicha- szeroki kaptur skrywający głowę aż po czubek nosa, spod którego gęsto wychodziły jasne włosy, rozwiewane przez plastikową bryzę. Szata właściwie wisiała na ów damie. Obszerne rękawy całkowicie skrywały jej dłonie, splecione na wysokości brzucha. Całość sięgała daleko za stopy i delikatnie muskała posadzkowy ocean niczym poduszkowiec.. no, może poduszkowiec nie jest najlepszym określeniem, ale nic lepszego nie przychodzi mi aktualnie do głowy.....................

pop art.

Hello Andy!

storm..

....

don't get lost in heaven..

Explosions in the sky.

"Day Two"

yhm.

Na dworze jasno.

Nie, nie..

Nie ze względu na porę dnia..

Woda zamarznięta, chora.

Leży na dworze i jasno jest.

Czuję gorycz tabletki w ustach.

Piszę co na język mi przyniesie..

W duchu gorycz nie gości.

To tabletka zjada ją na przystawkę..

Papierek samotny leży na podłodze..

Życzę mu wesołych świąt.

Nie odpowiada..

Leży tylko..

I nie gada..

me, myself and I.

.............

my insane, frantic, wild world..

Dziennik pokładowy.

Dziennik pokładowy. dzień 157. Roku pańskiego 2008.


Nie pamiętam co działo sie przez ostatnich kilka, kilkanaście dni. A może wcale nie minęło ich nawet kilka. Może cały czas trwam w narkotycznym apogeum jakiegoś specyfiku.?. Czy jestem na tej wyspie rzeczywiście.?... Boli mnie głowa...... KOBIETA! Tak, kobieta na innej wyspie, pamiętam. Muszę to sprawdzić.
Kiedy wychylę sie nad mój pulpit widzę ją. Cały czas w bez zmiennej służalczej pozie. Zastygłe ciało, jedynie ręce poruszają sie nieznacznie gdy dłonie biegają ukryte pod jej pulpitem. Gdy ktoś wchodzi podnosi wzrok i wpatruje sie w niego z bezpłciowym uśmiechem. Gdy zapyta, odpowiada. Gdy zażąda czegoś, podaje. Zupełnie jak zaprogramowana. Może jakimś dziwnym trafem znalazłem sie w przyszłości. Całkowicie kontrolowanej przez mechaniczne humanoidalne stworzenia i bezmózgie istoty ludzkie. Nie wiem, które są gorsze..nie mam siły pisać. Muszę sie położyć. Dni tutaj są niezwykle męczące. Zwłaszcza psychicznie.....